W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w Polityce Cookies.
Ukryj komunikat


Anoreksja to nie fanaberia

Opublikowano: 2012-07-06
Problemy z jedzeniem - anoreksja.
Nadwaga i otyłość to powszechna zmora. Nie każdy jednak wie, że na drugim biegunie pojawia się wygłodzona anoreksja.

Najpierw kompleksy i lęk, a potem anoreksja
Jadłowstręt psychiczny polega na celowym traceniu na wadze, wywołanym i podtrzymywanym przez osobę chorą. Obraz własnego ciała u chorego jest zaburzony. Występuje u niego często wyolbrzymiony lęk związany z przekonaniem o nieestetycznym wyglądzie. Przekonanie o deformacjach własnego ciała bywa dotkliwe, może prowadzić do uporczywej chęci zmiany stanu rzeczy, kończącej się nawet samobójstwem. Obawy te stają się z czasem na tyle uporczywe, że mają nadmierny wpływ na decyzje i zachowanie. Osoba nie traci poczucia rzeczywistości, ale jej zachowanie określa się jako jednostronne, radykalne i fanatyczne. Występowanie takich aktywności może świadczyć o zaburzeniach osobowości u osób je doświadczających, jak również mogą one się pojawiać u ludzi całkowicie zdrowych psychicznie. Jadłowstręt psychiczny cechuje się bardzo szybkim fizycznym wyniszczaniem organizmu, które często pozostawia nieodwracalne zmiany. Nieleczona anoreksja prowadzi do śmierci w około 13% przypadków.

Jak rozpoznać anoreksję?
Istnieje wiele metod na zdiagnozowanie anoreksji. Można zgłosić się do specjalistów w dziedzinie żywienia, aby w trakcie rozmowy dojść do wstępnego rozpoznania choroby, do laboratoriów, by na podstawie wyników badań próbek rozpoznać niedobory pewnych składników w organizmie, ale można też przeprowadzić przygotowawczy test samemu. Wystarczy zadać sobie kilka podstawowych pytań:

  1. Czy czujesz się gruba pomimo przeczących opinii osób z twojego otoczenia?
  2. Czy odczuwasz niepokój, jeśli nie możesz ćwiczyć, pójść na basen lub aerobik?
  3. Czy czujesz się winna, jedząc?
  4. Czy wolisz umrzeć, niż być otyła?
  5. Czy ukrywasz zapasy jedzenia lub informacje na temat tego, ile i czego zjadłaś?
  6. Czy czujesz niepokój, jeśli inni namawiają cię do jedzenia?
  7. Czy nie rozmawiasz z ludźmi o swojej obawie bycia grubą, bo boisz się, że nikt nie zrozumie cię tak jak ty?


Odpowiadając twierdząco na przynajmniej kilka z powyższych pytań, jesteś w niebezpieczeństwie i prawdopodobnie cierpisz na zaburzenia odżywiania. W takim wypadku konieczne jest umówienie się do lekarza lub psychologa.

Objawy anoreksji
Częste objawy fizyczne, zaobserwowane u osób cierpiących na anoreksję, to zwolnienie czynności serca i tętna, niskie ciśnienie krwi, problemy trawienne, łuszcząca się skóra, obrzęki stóp i dłoni, znaczna utrata włosów, meszek na twarzy i ciele, brak miesiączki, krótki oddech, częste bóle i zawroty głowy, omdlenia, bladość skóry i podkrążone oczy. Objawy natury psychicznej, dające o sobie znaki w zachowaniu osób chorych to między innymi drażliwość, dezorientacja, zakłopotanie, poczucie beznadziejności, niska samoocena, izolowanie się od otoczenia, zachowania obsesyjne w odniesieniu do jedzenia oraz problemy ze snem.

Anoreksja – styl życia?
Choć dla wielu anoreksja wydaje się przerażającą chorobą, istnieją osoby twierdzące, że jest inaczej. „Pro-ana” to termin odnoszący się do promocji anoreksji jako stylu życia, który nie jest zaburzeniem psychicznym, a mądrym, świadomym wyborem. Obsesyjne dążenie do wagi idealnej uważa się za dążenie do perfekcji i jest zachowaniem pożądanym. Ruch „pro-ana” odbierany jest przez swych wyznawców jako sposób na szczęśliwe życie poprzez osiągnięcie określonych celów. Autorzy stron internetowych poświęconych tej filozofii często otwarcie piszą o możliwości utraty zdrowia, namawiając w związku z tym mimo wszystko do głodowania i podając dziesiątki argumentów „za”. Znakiem rozpoznawczym osób zrzeszonych w ruchu „pro-ana” jest czerwona bransoletka na nadgarstku. Osoby z tego ruchu nazywają się wzajemnie „motylkami”, a zdjęcia wychudzonych gwiazd i modelek to dla nich „thinspiracje”, czyli ideały, do których dążą poprzez głodzenie się i intensywne ćwiczenia fizyczne. Typowa strona internetowa „pro-ana” zawiera również 10 przykazań (czyli na przykład: jedzenie jest twoim wrogiem, lepiej być chudą niż zdrową, 500 kalorii dziennie to maksimum, które możesz spożyć...), 50 powodów, dla których warto być chudą (wraz ze spadaniem kilogramów wzrasta pewność siebie, wszyscy ci zazdroszczą, najlepszy chłopak w szkole będzie twój...) oraz linki do stron z tabelami zawartości kalorycznych w danych produktach spożywczych.

Wiele osób wciąż uważa, że anoreksja to fanaberia dorastających nastolatków, którym zależy jedynie na zwróceniu na siebie uwagi dorosłych. Niestety, to nieprawda. Anoreksja to poważne zaburzenie o podłożu psychicznym. Nie da się go przerwać poprzez uregulowanie sposobu odżywiania, czy spożywanie odpowiedniej ilości kalorii pod przymusem. Do pomocy osobom chorym niezbędna jest psychoterapia i zaburzeń tych nie wolno bagatelizować.

Joanna Swojak
(redakcja@kobieta20.pl)



Facebook
 

COUNT:29