"Niskorosła" Joanna Bartoń
Bohaterką swojej opowieści czyni morderczynię, karlicę, kobietę, człowieka – w jednej osobie, ale „dokładnie w takiej kolejności”. Czytelnika próbuje skłonić do uruchomienia i wyobraźni, i empatii, dając mu tylko preteksty do ich ożywienia. Nie psychologizuje, nie dramatyzuje i nie moralizuje. Opowiada powściągliwie, naraz z dwóch perspektyw – zbrodniarki i ofiary – i zmusza do zderzenia z wielością stereotypów i klisz, z obrazami ludzi, którzy są jak figurki w komiksie albo w teatrze cieni. Mniej japońskim czy chińskim, a bardziej polskim jednak.
Joanna Bartoń – rocznik 1984. Dzieciństwo spędziła w Lubinie, a niemal całe dorosłe życie we Wrocławiu; tu studiowała filologię romańską (rzuciła) i psychologię (ukończyła). Zdążyła przetestować kilka ról zawodowych, ale od zawsze chciała pisać. Nakładem wydawnictwa JanKa ukazały się jej dwie powieści: Do niewidzenia, do niejutra (2015) oraz Drzazgi (2018).
Autorka o książce
Zawsze mnie ciekawiło, jak żyje się ludziom niestandardowego wzrostu. Co czują? Jak mieszkają? Jak kochają? Jak są traktowani? Jak próbują być szczęśliwi? Okazało się, że w Polsce jeszcze nikt o tym nie pisał. Postanowiłam oddać głos osobom z karłowatością, które spotykałam na swojej drodze. Panu z autobusu, którego – będąc dzieckiem – bardzo się bałam. Kobiecie z okolic wrocławskiego dworca. Chłopakowi proszącemu o datek pod osiedlową Biedronką. Mam nadzieję, że próbując patrzeć ich oczami i fantazjując, dotykam kilku prawd o każdym człowieku.
Okładka i ilustracje: Adam Walas
ISBN 978-83-62247-76-9
Stron: 220
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Wydanie I
Wydawca: JanKa
Cena: 32,00 zł
Data wydania: 15 marca 2021
Ostatnio dodane
- „Kim naprawdę jesteś?” Oliwia Piątkowska
- „Diamentowe Cienie” Anna Sobota
- „W kobiecym zwierciadle” Michał Dąbrowski
- „Stąd do jutra” Agnieszka Kępkowicz
- „Licytacja” Tomasz Tomaszewski
- „Zła percepcja” Marcin Pełka
- „Czarny staw” Ewelina Sąsara
- „Odkupienie” Janusz Ryżakow
- „Triskelion” Marta Nowak
- „Anegrtush” Marek Szymański

Komentarze