„Mocne uderzenie” Ryszard Ćwirlej

Lato 1988 roku, PRL jeszcze się trzyma, choć system chwieje się w posadach. Kończy się wszechwładza Służby Bezpieczeństwa.

Jarocin, pogodny poranek, ostatni dzień festiwalu. Młodzi funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej wtapiają się w tłum fanów muzyki i mają na wszystko oko. Są oczywiście po cywilu. Kapral Blaszkowski obserwuje małe zbiegowisko na polu biwakowym. Chwilę potem okazuje się, że w jednym z namiotów znajduje się martwa dziewczyna...
„Mocne uderzenie” Ryszarda Ćwirleja

mroczna seria:
Premiera 26 października 2011!

Schyłek Polski Ludowej, morderstwo podczas jarocińskiego festiwalu, Milicja Obywatelska kontra Służba Bezpieczeństwa. Kolejny kryminał, którego bohaterami są poznańscy milicjanci…

Jarocin, rok 1988: pogodny poranek, jeden z setek namiotów na terenie festiwalu skrywa zwłoki młodej dziewczyny. Poznań: w śmietniku leży martwy mężczyzna z dziurą w głowie.

Są podejrzani – ale czy właściwi? Są domysły – ale czy słuszne? Jest młotek – ale czy to nim zabito obie ofiary?

„Mocne uderzenie” ukazuje świat subkultur młodzieżowych, poznańskich cinkciarzy, milicjantów i esbeków. Świat wszechobecnego alkoholu, kolejek w sklepach, szemranych interesów, ale też prób szukania wolności w upadającym PRL-u. Znani z Ręcznej roboty kapral Mariusz Blaszkowski, podporucznik Teofil Olkiewicz i porucznik Mirek Brodziak znów ruszają do akcji. Funkcjonariusze jeszcze nie wiedzą, że w Jarocinie pojawił się niejaki Charon. Mężczyzna nienawidzi słabych i owładnięty jest myślą o radykalnej naprawie świata.


Polecamy także poprzednią powieść autora „Ręczna robota”

Gdyby w Polsce powieść kryminalną traktowano bardziej serio, książki Ryszarda Ćwirleja byłyby poważnym przyczynkiem do dyskusji o tym, jak opisywać PRL.
Piotr Bratkowski, „Newsweek"

Autor przybliża absurdy wpisane w codzienne życie, kataloguje niezapomniane wytwory ówczesnej gospodarki, takie jak wyroby czekoladopodobne. A wszystko to z dystansem, ironią i humorem. Powieść połyka się w jeden wieczór, bo Ćwirlej jest nie lada opowiadaczem.
Robert Ostaszewski, „Polityka"