Dzieciństwo a dorosłość; Nie wszystko stracone?

Gdzie właściwie szukamy bratniej duszy, jak nie w szkolnej ławie. Mamy swoje sekrety, radości i smutki. Czy jednak w dorosłym życiu, tak bardzo różniącym się od dzieciństwa, dalej możemy ufać tym osobom?

Myślę, że podobne wątpliwości mają główne bohaterki powieści Nancy Thayer, Lexi i Clare. Znają się od małego. Spędzały mnóstwo czasu ze sobą na malowniczej wyspie Nantucket. Szkolne problemy, pierwsze miłości i dalekosiężne plany wymagają wyjątkowej oprawy. Stąd narodził się pomysł na nazwę plaży, na której przebywały wiele razy. To miało być tylko ich, sekretne miejsce.

Życie płynęło, one dorastały... Nie wszystko było już takie proste. Pewne wydarzenia doprowadziły do poważnej kłótni, w której padły słowa z tych niewybaczalnych. Każda od tamtej pory poszła w swoją, inną stronę... Po latach przyjdzie im się spotkać. Czy da się naprawić jeszcze tę relację? Czy przez wzgląd na dawne  uczucia „Powrót do domu” będzie możliwy?

Książka Nancy Thayer zapowiadała się na sympatyczną obyczajówkę, poruszającą istotne kwestie w życiu każdego człowieka. Jest napisana niezłym, prostym i przemawiającym językiem. Jednak, mimo dobrze rokującego początku powieści zawiodłam się. Fabuła jest to bólu przewidywalna. To męczy, mnie jako czytelnika. Bardzo nie lubię, gdy domyślam się większości poczynań bohaterów. Co to za przyjemność znać ich każdy krok, bez nutki zaskoczenia?

W mojej prywatnej ocenie książkę oceniam jako przeciętną. Może oczekiwałam czegoś ambitniejszego? Myślę, że mogłaby się spodobać komuś, kto ma ochotę na przeczytanie czegoś, nie wymagającego myślenia. To po prostu przyjemne czytadło na popołudnie. Niestety niewiele więcej.

Powrót do domu, Nancy Thayer, Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2011


Agnieszka Zieleń
(redakcja@kobieta20.pl)