Józef Hen Nowolipie Najpiękniejsze lata

[Najpiękniejsze lata] to proza nasycona konkretem, biologiczna, zmysłowa – jak zawsze u Hena. Literacko bezbłędna.

Krzysztof Masłoń, „Rzeczpospolita”

Hena czytałem […] z rzeczywistą satysfakcją, podziwiając talent narracyjny pisarza […], jego inwencję w nasycaniu stereotypów świeżą prawdą psychologiczną i obyczajową…

O wszystkim proza Hena opowiada z nieporównaną werwą, energią i swobodą wyrazu.

Zbigniew Żabicki, „Nowe Książki”


Hen […] ma w koniuszkach palców wyczucie narracji, prozatorski nerw, umiejętność smacznego dywagowania, temperament rasowego beletrysty.

Andrzej Drawicz

Józef Hen – chłopak z Nowolipia – wraca do świata swojego dzieciństwa. Opisuje przedwojenną, wielokulturową Warszawę i żydowski Muranów. Wspomina pierwsze miłości, podwórkowe figle, kłopoty w szkole i… debiutanckie artykuły w „Małym Przeglądzie”. I wreszcie bombardowania w oblężonej Warszawie.

Siedemnastoletni pisarz trafił na budowę drogi Lwów–Kijów. To był inny świat, okrutny i surowy, ale Hen przekornie nazywa ten okres „najpiękniejszymi latami”. To czas, gdy straty i cierpienia mieszały się z odkryciami prawd życiowych, ważnymi dla późniejszego autora. Dramatyczne przygody miał zakończyć powrót do domu, którego już nie było. Na Nowolipie, które legło w gruzach.

Opowieści Hena poddają się kaprysom pamięci, dystans kondensuje przeszłe wydarzenia, a doświadczenie dodaje do nich i zabawne, i gorzkie puenty.


Józef Hen (ur. 1923) – powieściopisarz, publicysta, dramaturg i scenarzysta. Autor powieści i zbiorów opowiadań (m.in.: Kwiecień, 1961; Nikt nie woła, napisana w roku 1957, wydana w 1990; Krzyż Walecznych, 1964; Toast, 1964; Przed wielką pauzą, 1966; Opór, 1967; Oko Dajana, tryptyk nowelistyczny drukowany w paryskiej „Kulturze” w latach 1969–1972 pod pseudonimem Korab; Bokser i śmierć, 1975; Milczące między nami, 1985; Odejście Afrodyty, 1995; Niebo naszych ojców, 1997). Publikował także powieści historyczne (Crimen, 1975; Królewskie sny, 1989), książki biograficzne (Mój przyjaciel król. Opowieść o Stanisławie Auguście, 2003) oraz trzy tomy dzienników Nie boję się bezsennych nocy (1987, 1992, 2001). Józef Hen jest autorem scenariuszy do filmów, m.in. Krzyż Walecznych i Prawo i pięść, oraz seriali Życie Kamila Kuranta i Królewskie sny. Jego utwory tłumaczono na dwadzieścia jeden języków. Wydawnictwo W.A.B. wznowiło głośne biografie: Tadeusza Boya-Żeleńskiego pt. Błazen – wielki mąż (2008), uznaną przez ZAIKS za najlepszą książkę 1998 roku, oraz bestsellerową Ja, Michał z Montaigne… (2009). W 2008 roku ukazała się najnowsza powieść Pingpongista, a rok później swoją premierę miał Dziennik na nowy wiek, wyróżniony nagrodą „Książka Jesieni 2009”. Autor jest laureatem Nagrody Miasta Stołecznego Warszawy.