Kim jestem ?

Pontypridd jest również miejscem w którym toczy się akcja "Córki Magdy", o którym autorka wypowiada się niezwykle ciepło. Jej bezpretensjonalność stawia w nieco lepszym świetle życie w komunistycznej Polsce, pozwala nam na chwile zanurzyć się we wspomnieniach osoby która przeżyła wojnę, która stara się ułożyć sobie życie jako samotna matka kilkuletniej córeczki, wywiezionej na obczyźnie. O czym pisze Coller? Pokazuje nam przypadłość takich "wygnańców": "Nie-zaprzeczyła Alma.-To coś głębszego. Ma się to we krwi: więź z krajem urodzenia wykraczającą poza logikę. Nie umiem tego lepiej wytłumaczyć. Wiem jednak na pewno, ze ludzie urodzeni za żelazną kurtyną zawsze będą się czuli tak, jakby przynależeli tylko tam i nigdzie indziej. Nieważne, jak bardzo pragną stworzyć sobie na wygnaniu nowe życie, jak dostatnie ono jest i jak okrutna lub znienawidzona była władza w ich kraju."

Nasza opowieść zaczyna się w Walii , gdzie młoda absolwentka polonistyki jest właśnie w trakcie układania sobie życia ze swoim narzeczonym, Nedem Johnem. Bezgranicznie zakochana w sobie młoda para nie spodziewa się, ze ich uczucie wkrótce będzie wystawione na próbę. Poznajemy również historię matki Heleny, która ukrywa przed córka niewyjaśnioną przez lata tajemnicę. Na sielankowe życie w Walli pada cień przeszłości, kiedy Magda - matka Heleny - umiera. Wesele - które zostało zaplanowane właśnie przez nią - ma się nie odbyć, gdyż wychowana w wierze chrześcijańskiej Helena chce doprowadzić do końca sprawy związane z przeszłością i pogrzebem Magdy. Z biegiem wydarzeń okazuje się, ze całe dzieciństwo wierzyła matce, nie mając ku temu podstaw, gdyż dowodów na polskie pochodzenie Heleny jest coraz mniej. Różne retrospekcje, tudzież wspomnienia Heleny, podpowiadają jej najlepsze wyjście z sytuacji - podróż do komunistycznej Polski... Podążamy tropem który zostawiła nam zmarła, podglądamy tamtejsze zwyczaje, czujemy obrzydzenie do przedstawicieli władzy. Poznajemy ludzi, których Helena powinna zaliczyć do swojej rodziny, oraz tych, którzy nie chcą jej w swojej rodzinie. Zawirowania fabularne nie dadzą oderwać się od lektury, będziemy podążać krok w krok za Heleną, razem z nią zwątpimy w dobre intencje Magdy, razem z Heleną - juz wkrótce "Leną"- odkryjemy tajemnice pielęgnowaną i ukrywaną przed nią od lat. Będzie zmuszona odnaleźć siebie samą i swoje miejsce na świecie - bezpieczne Pontrypidd, czy zapomniana przez świat wioska niedaleko Zamościa?

Zakochałam się w tym swoistym cieple emanującym z kartek tej książki. Potężne wsparcie i wiara przekazywane córce były jak promień słońca towarzyszący Helenie przez całą podróż. Wpłynęło to niejako na całe jej życie, gdyż tylko dzięki swej matce wyrosła na piękną, inteligentną kobietę, która wkrótce będzie czuła się zobowiązana wobec (to się okaże) swojego kraju, jakim jest Polska. Wkrótce będzie musiała dokonać wyboru który wpłynie na całe jej dotychczasowe życie i postawi jej wesele pod znakiem zapytania.

Książka posiada duszę, chętnie będę do niej wracać. Sama tematyka bardzo mi się spodobała, Catrin Coller zaś potrafi jak nikt zagrać na mojej czułej strunie. Nie spodziewałam się po tej książce czegoś niesamowitego - "jak wiele innych z tego gatunku", pomyślałam. Ale z chęcią przeczytałabym dalsze losy bohaterki, gdyż potrafiła ona wybrać swoją drogę, ciekawa jestem strasznie jak się jej ułożyło. Dzieło naszej autorki nie przyprawia o zawrót głowy, nie ma typowych ciągłych zwrotów akcji. Za to mamy cudownie szczerą książkę, przy której można odpocząć, dać się otulić matczynej miłości i wielkiej po niej tęsknocie. Uronić łzę gdy nasza bohaterka traci filary swojego dotychczasowego życia i uśmiechać się serdecznie gdy i ona - tak jak Magda - staje się silną i wytrwałą kobietą, podejmującą właściwe decyzje. Szczerze polecam!

Córka Magdy, Catrin Collie Prószyński i S-ka, 2011

Monika Piwowarczyk
(redakcja@kobieta20.pl)