"Kobiecość ucieleśniona" Bożena Pierga
Główną bohaterką jest kobiecość i jej śmiała manifestacja w codziennym tańcu z rzeczywistością. To rodzaj wrażliwości zanurzonej w odczuwaniu, cielesnym i sensualnym obcowaniu ze światem, naturą, sobą samą oraz innymi istotami. Nakreślona w wierszach kobiecość jest soczysta, wyrazista, pełna miłości, receptywna, bogata w doznania, ale bywa też kapryśna, nieokiełznana lub humorzasta. Raduje się albo złości, rozsiewa delikatność lub skrzy dzikością – nie bywa jednak bezbarwna i nijaka. Pełno tu zmysłowości, emocji w różnych odcieniach, zapachów i kolorów. Zachęcają do skontaktowania się ze swoją własną energią kobiecą, jej nieprawdopodobną obfitością i bogactwem, do poddania się intuicji i czuciu. Zapraszają do podróży w nieznane, do ufnego, pełnego akceptacji zanurkowania w głąb siebie.
Czytając tę poezję, mam poczucie, że oto właśnie obcuję z płynną i migotliwą materią, pochwyconą przez strukturę rymu i rytmu jak przez naczynie.
Wchłaniam te wiersze całym ciałem. Pełno w nich zachwytu, delikatności, zmysłowości i orgazmiczności. Inne wprost dyszą ziemistością, mięsistością oraz dzikością. Lubię otwartość i dojrzałą świadomość, z jakimi autorka pisze o seksie i seksualności: rozkoszy, odurzeniu, roztopieniu się w tu i teraz. I kiedy dla równowagi ukazuje tę drugą, mniej popularną stronę kobiecej duszy, pełną dąsów, zmiennych nastrojów i wpadania w emocjonalne dołki. Doceniam także lekkość i poczucie humoru.
Z rozkoszą przeglądamy się w tych słowach - ja i moja kobiecość.
Iza Cisek – dziennikarka
Bożena Pierga – poetka, pisarka, autorka tekstów dla dzieci i dorosłych, redaktorka językowa i korektorka, pasjonatka słów.
Uwielbia określenie Davida Deidy – kobieta nieuporządkowana emocjonalnie. Taka właśnie jest i bardzo się z tego cieszy. Lubi być kobietą. „Kobiecość jest czymś najwspanialszym, co mi się mogło w życiu przytrafić, jest najpiękniejszym prezentem od mojej duszy, która takie sobie ucieleśnienie wybrała na tu i teraz”. Mama dwóch wspaniałych kilkunastoletnich kobiet: Lenki i Ani, dzięki którym wciąż na nowo doświadcza twórczych i nierzadko bardzo zaskakujących aspektów kobiecości. Czuje się zaszczycona, mogąc przynależeć do plemienia kobiet i dlatego na swojej rozwojowej ścieżce pragnie między innymi wspierać inne kobiety w odkrywaniu ich niepowtarzalnej natury.
„Bezustanną inspiracją do tworzenia jest dla mnie życie – wszystko, co wokół przepływa, co wyrywa się do istnienia lub w jego strumieniu dryfuje. Najpiękniejsze jest to, że nigdy nie wiem, skąd nadejdzie natchnienie, jaki będzie miało zapach i smak, czy będzie radosne i promienne, czy też cierpkie i mroczne. Jedno jest pewne – będzie intensywne, pełne płodnych ziaren, z których coś wykiełkuje. Niewiele w moich utworach realiów ze świata zewnętrznego, zamieszkują je głównie fantasmagorie mojej wewnętrznej rzeczywistości. Są jak delikatna sieć, w którą łapią się emocje i poruszenia, by po chwili odpłynąć gdzieś dalej, pozostawiając po sobie cień spleciony w wersy. Pisząc, czuję się jak baśniowy włóczykij przemierzający bezdroża i znajdujący wyjątkowe skarby, które odkrywają przed nim najbardziej niezwykłe tajemnice i nadają jego życiu sens”.
Od wielu lat współpracuje z portalem historycznym Histmag.org. Dotychczasowe publikacje to m.in. „Płaszcz włóczykija” (e-book), „Dobre wychowanie wierszem”, „Scenariusze uroczystości szkolnych…”.