Ksiądz też człowiek

„Wyznania księży alkoholików” są zapisem wybranych fragmentów z rozmów Stanisława Zasady z księżmi – alkoholikami. Pomimo (a może właśnie dlatego) oszczędnej formy zapisu, prostoty języka i bezpośredniości opisane w książce historie zapadają głęboko w pamięć. Każdy z rozdziałów opowiada o życiu jednego bohatera. A właściwie to bohater sam opowiada. Nie zawsze zgadza się na podanie swojego nazwiska czy prawdziwego imienia. Zawsze jednak możemy być pewni, że tę opisaną historię ktoś przeżył naprawdę.

Wydawać by się mogło, że ze względu na trudną tematykę poruszaną w książce, „Wyznania księży alkoholików” będą przede wszystkim świadectwem słabości, staczania się, przegrywania z nałogiem. A świadectwo to będzie tym bardziej porażające, iż dotyczy księży – osób, od których bardzo często wręcz wymaga się najwyższych standardów moralnych. Podczas lektury okazało się jednak, że książka Stanisława Zasady, to nie tyle opowieść o słabości, ile o sile i o człowieczeństwie. Codzienna walka z nałogiem, pokusami, niejednokrotnie podsuwanymi przez nieświadome zagrożeń osoby, z własnym wstydem i ostracyzmem społeczności parafialnej. Wielu księży wspomina, że dopiero po odwyku odnalazło swoje prawdziwe powołanie. I choć w wiary nigdy nie zatracili, to przeżyte doświadczenia pozwoliły im spojrzeć na swoją rolę i posługę kapłańską z zupełnie nowej perspektywy. To wszystko powoduje, że „Wyznania księży alkoholików” mogą stać się także dla czytelnika, który uważa, że je go te problemy nie dotyczą, pierwszym krokiem ku bardziej świadomym wyborom i ostrożniejszemu ocenianiu ludzi (w tym także księży) w życiu.

W książce Stanisława Zasady wypowiadają się jednak nie tylko księża, ale także osoby, które pracują z osobami uzależnionymi w ośrodkach, grupach Anonimowych Alkoholików, na terapiach. Opowiadają o swojej walce o każdego pacjenta (bo alkoholizm to choroba), o swoich sukcesach, porażkach (bo nie każdego chorego można wyleczyć), o pomocy bliźniemu. Wiele osób, które podejmują się pomocy uzależnionym, samo jest alkoholikami, walczącymi o każdy dzień bez kieliszka.

„Wyznania księży alkoholików” to więc lektura nie tylko dla księży i nie tylko dla alkoholików (choć te dwie grupy z całą pewnością powinny po nią sięgnąć). To doskonała lektura dla osób, podejrzewających siebie o słabą wolę, brak samozaparcia, brak chęci do podejmowania wyzwań niemożliwych. To jedna z tych książek, które zmuszają do refleksji nad sobą i własnym życiem.

Stanisław Zasada, Wyznania księży alkoholików, Wydawnictwo Znak, Kraków 2011

Agata Podgajska
(redakcja@kobieta20.pl)